این تکیه در سال 1358 یک سال پس از پیروزی انقلاب اسلامی

از مکان قبلی( که در سال 1348 شمسی بازسازی شده بود)

 که در خیابان شهید رجائی فعلی است به این مکان منتقل گردید

و با کمکهای مردمی ساخته شد.که به شکل امروزی در آمده است

این تیکه به ابعاد 75متر در 55 متر که فقط اجرای مراسم تعزیه خوانی در آن

صورت می گیرد.و یک فضای اضافی هم دارد که بعنوان سالن غذا خوری استفاده

میشود که وسعت آن 950 متر میباشد.

این تکیه که شکل هندسی آن مستطیل می باشد در وسط آن خیمه ای با مصالح

بتنی به شکل دایره به شعاع 8 مترو 6 ستون ساخته شده است

در ضمن این تکیه خود دارای تمامی امکانات رفاهی برای مستمعین و عزاداران

می باشد.و برای مجالس تعزیه هم دارای امکانات کافی میباشد

که شامل کلیه لباس و تجهیزات است

که در این میان خنجری که برای اجرای نمایش تعزیه  از آن استفاده

 میشود تاریخ ساختش به حدود 150 سال پیش بر میگردد.

یک تیغه شمشیر هم هست که قدمت آن به 70 سال پیش

بر میگردد. تعدادی از نسخ تعزیه نیز در این مکان بصورت دست نویس

موجود است که دستنوشته آنها از 50 سال به قبل میباشد

که این نسخ بوسیله مرحوم سید محمود رضوی

ومرحوم حاج حسن مرادمند و مرحوم حاج ابراهیم مرادمند

وحاج شیخ ابوالفضل اکبری و حاج شیخ اسماعیل اکبری

واستاد و قاری قرآن رسول نبی و رضا جعفریان و...

کتابت شده است

یا علامتی که در روزهای گناه بیشتر نمایش داده میشود

که تاریخ ساختش مشخص نیست ولی به گفته کارشناسان این عرصه حدود

300 سال قدمت دارد

در ضمن این تیکیه دارای چار درب  میباشد

یک بقعه کاشیکاری شده هم در قسمت فرات

این تکیه بوسیله مرحوم رحیم باقری در سال1360 شمسی

ساخته شده است

در این تکیه تقریبا هر هفته مجلس تعزیه بر پا میشود. و به تنهائی

خود به خود به یکی از قطبهای تعزیه اصفهان تبدیل شده است